HOUTEN – Afgelopen weekend was het weer zover, een speldenprik van de aankomende winter. Ik verheug me altijd op deze winterse omstandigheden omdat dat vaak mooie plaatjes oplevert.
Er was een klein laagje sneeuw gevallen, voor mij een reden om op pad te gaan met de camera. Met mijn jas al aan keek ik naar mijn terras, daar staat een vogelhuisje, daar was een mooi laagje sneeuw ontstaan op het dakje. Op het dakje zat een roodborstje naar binnen te koekeloeren. Snel mijn telelens op de camera gezet en door het raam een aantal foto’s gemaakt. En die waren nog leuk geworden ook.
Territoriaal
Een roodborstje is altijd een mooi vogeltje om te fotograferen. Ze zijn nieuwsgierig en worden gezien als een boodschapper van hoop, geluk of liefde, en soms als een teken van een overleden dierbare.
Ze zijn zeer levendig met hun gezang. Vaak zie je maar één roodborstje, ze zijn zeer territoriaal en verdedigen hun leefgebied fel, zowel de mannetjes als de vrouwtjes. Gemiddeld worden ze 2 tot 3 jaar oud, een leuk weetje, de oudste gedocumenteerde levende roodborst, afkomstig uit Nederland, had een ring aan die 20,5 jaar geleden geregistreerd werd.
Roodborstjes zijn heel slim, ze weten precies wanneer je eten neerlegt. En ze kunnen mensen herkennen, manier van lopen en zelfs gezichtskenmerken. Ze kunnen ook verrassend tam worden, deels geleerd door de aanpassing aan mensen als voedselbron.
Sommige roodborstjes trekken in de winter naar warmere streken, maar deze had mijn vogelhuisje uitgekozen, in de sneeuw deze keer.
