LEKSTROOM REGIO – Echte ambachten bestaan bijna niet meer. In deze serie van Omroep Lekstroom komen ze aan bod. Dit keer komen we alles te weten over kaas maken.
In deze regio zijn genoeg kaaswinkels te vinden, maar nog maar weinig boerderijen waar nog steeds kaas wordt gemaakt. Een enkele is er nog te vinden in het buitengebied van Lopik, IJsselstein en Houten. Kaasmaken is dan ook een bewerkelijk proces, ook al is dat inmiddels deels gemechaniseerd.
Kaastobbe
“Verse rauwe melk is maar een dag houdbaar”, vertelt kaasboer Lagerweij van kaasboerderij Ossenwaard in het buitengebied nabij Houten. “Doordat we het in een kaastobbe doen, wordt het op een ambachtelijke wijze omgevormd tot kaas. Dat is meerdere jaren houdbaar.” Het kaasmaken is een eeuwenoud ambacht. “Door het constant draaien van de melk krijg je een scheiding van vloeibare (kaaswei) en vaste bestanddelen (kaas). De kaas wordt al dan niet met kruiden gemengd en geperst tot de gewenste vorm. Na een zout bad wordt het gedroogd en gerijpt tot de gewenste smaak.”
Traditie
Familie Lagerweij was begin vorige eeuw als veel boerenbedrijven: gemengd. De koeien zorgden voor melk: daar werd ook boter, kaas, slagroom, karnemelk en yoghurt van gemaakt. De kippen zorgden voor eieren, de varkens voor vlees, de fruitbomen voor fruit, de schapen voor wol en de landbouwgrond voor groente en graan. Bijna volledig zelfvoorzienend. “Met de industrialisatie hield dat op”, aldus de heer Lagerweij. “Pas tientallen jaren geleden besloten we weer kaas te gaan maken. Er kwam weer behoefte aan lokale producten.”
Foto: de boerderijwinkel van Ossenwaard
