NIEUWEGEIN – Met de open dag wil het COA (Centraal Orgaan opvang asielzoekers) geïnteresseerden kennis laten maken met het leven in een asielzoekerscentrum. Landelijk openen 175 locaties hun deuren, waaronder die in Nieuwegein.
De bewoners hebben eten gemaakt, dat in overvloed is uitgestald. Op picknicktafels staan sjoelbakken klaar. Uit een grote speaker klinkt Syrische muziek. Drie mannen dansen ‘dabke’, weet Amir* (24), bewoner van het azc, te vertellen. Dat is een Arabische dans die veel in Syrische, Libanese, Palestijnse en Jordaanse gemeenschappen gedanst wordt.
Amir woont nu vier maanden in het azc. Hij kan zich goed verstaanbaar maken in het Nederlands. Daar studeert hij dan ook ijverig voor. Trots laat hij een foto van zijn kamer zien. Hij heeft het onderste matras in een stapelbed. Zijn muur is beplakt met A4’tjes met Nederlandse woorden. Om de taal te leren. Hij wil benadrukken dat de meeste bewoners van het azc dat doen. Er is wekelijks taalles en er zijn per week drie begeleide studiemomenten. In het azc is hij eigenlijk alleen om te slapen: overdag is hij op pad, in de bibliotheek of in het park.
| Het azc aan de Celsiusbaan in Nieuwegein biedt ruimte aan 210 alleenreizende mannen. Sommige hebben al een verblijfsvergunning, andere zijn in afwachting van uitslag over hun asielaanvraag. De locatie is open sinds december 2024 en blijft in gebruik als noodopvang tot december 2027. |
Spartaans
Bewoners en woonbegeleiders geven een rondleiding aan de geïnteresseerde bezoekers. Ze laten de keuken, ontspanningsruimte en een kamer zien. Op een kamer slapen vijf of zes mannen, de meeste in stapelbedden. Ze hebben een kluis voor hun persoonlijke spullen en er staat een tafel met stoelen. “Spartaans”, vindt Wisse uit Utrecht. Samen met Lennart kwam hij op de open dag af. “Het is heel minimaal”, beaamt Lennart, “maar dat strookt wel met de verwachtingen die ik had.” Ze hebben meerdere bewoners gesproken. “Als je hoort waar mensen vandaan komen en wat ze hebben ondernomen om hier te komen, krijg je echt de verhalen bij het nieuws dat je altijd leest. Dat maakt het wel indrukwekkender.”
In de groep die de rondleiding volgt blijkt veel enthousiasme om iets bij te dragen. Iemand oppert fietsen voor de bewoners te kunnen leveren. Een ander biedt zich aan voor vrijwilligerswerk. Ramon Veenstra is met zijn vrouw komen kijken. Ze wonen in de buurt en waren benieuwd wat er binnen in het azc gebeurt. “We worden heel hartelijk ontvangen”, vindt hij. “Ik ben wel geschrokken van de ruimte die ze hebben. Met z’n 5en in zo’n hokje, dat is toch geen leven?”
In de fietsenrekken staat een twintigtal fatbikes. Die hebben mensen niet voor de lol, benadrukt Amir. Veel van de bewoners werken voor Thuisbezorgd en gebruiken ze dus voor werk. Zelf wil hij graag aan een opleiding gaan beginnen om in de gezondheidszorg te gaan werken. Hij heeft een verblijfsvergunning, maar wacht op een huis. Daar kijkt hij naar uit.
*Amirs echte naam is bekend bij de redactie
Foto: Dirk Hooijer
