LEKSTROOM REGIO – Het is 11/2: de dag van noodnummer 112. Boy Hup uit Houten werkt als centralist op de meldkamer van de politie Midden-Nederland. Vanuit Hilversum maakt hij meldingen op en stuurt hij collega’s op pad. “Als je een hele heftige melding hebt gehad, ga je even van je plek af, een rondje lopen, wat te drinken halen. Die ruimte is er altijd.”

Na zijn opleiding Autotechniek hoorde Hup via een vriend dat ze mensen zochten op de 112-centrale. Via de landelijke eenheid kwam hij uiteindelijk bij het operationeel centrum van de politie Midden-Nederland terecht. Als iemand 112 belt en om politie vraagt in Utrecht, Flevoland of Gooi- en Vechtstreek, krijgt die Hup aan de lijn.

Spoed, nu of later
Als centralist maakt hij meldingen op of zet hij die door naar de eenheden op straat. Via het C2000-netwerk, het communicatiesysteem voor de hulpdiensten, geeft hij meldingen verbaal door. Agenten krijgen dat via hun portofoon binnen. Op hun telefoon kunnen ze vervolgens alle informatie die Hup uitvroeg teruglezen terwijl ze onderweg zijn.

Hij kent een prioriteit toe aan de meldingen: spoed, nu of later. Bij een spoedmelding moet de politie binnen een kwartier ter plaatse zijn na het opnemen van de telefoon. Bij nu-meldingen is dat een halfuur. Later-meldingen gaan door naar het politiebureau voor de wijkagent.

Hoe ga je om met iemand die opbelt in stress of paniek?
“Als jij rustig blijft, kun je de melder ook rustig krijgen. De vragen die je stelt kunnen mensen uit hun emotie halen. Of je kunt mensen vragen om even weg te lopen uit de situatie, weg van de hectiek. Je hebt een heel groot verantwoordelijkheidsgevoel als je daar zit. Als je dat besef niet hebt, is het niet de juiste plek voor je. Een verkeerde inschatting die wij maken kan grote gevolgen hebben voor iemand.”

Soms hoort Hup geen feitelijk strafbare dingen, maar heeft hij toch het gevoel dat er iemand naartoe moet. Een onderbuikgevoel. “Soms denk je: het zit me niet lekker. Bijvoorbeeld als iemand 112 belt en later aangeeft dat het toch niet nodig is.” Bij vermoedens van huiselijk geweld stuurt Hup er dan toch politie naartoe. “Al is het maar voor de registratie.”

Hoe is het voor jou persoonlijk om achter de telefoon te zitten?
“Bij heftige aanrijdingen heb je als centralist een hele belangrijke rol. Ondanks dat je ver weg zit, kan het veel impact hebben. Door emoties van de mensen die bellen of van collega’s die ter plaatse zijn. Soms kan het machteloos voelen, doordat je iemand niet fysiek kan helpen. Maar dat is het absoluut niet. Je helpt iemand op afstand: door ermee te praten, tips te geven of door iemand handelingen te laten uitvoeren.”

Staat de telefoon constant roodgloeiend?
“Dat is heel wisselend. Het kan op zondagochtend hartstikke druk zijn, dat je de hele tijd aan het bellen bent. En soms zit je op een dinsdagavond naar het plafond te staren. De late diensten zijn vaak wel drukker.”

Hups ervaring is dat er voor spoedmeldingen altijd wel politie beschikbaar is. “Soms moeten ze wat verder rijden of een andere melding in de wacht zetten.” Maar dat hij een spoedmelding niet kon uitgeven, is in zijn carrière nog maar zelden voorgekomen.

Heb jij nieuws uit de regio of een tip? Mail ons op redactie@omroeplekstroom.nl.

Foto: politie Midden-Nederland