In deze laatste zomercolumn geeft één van onze verslaggevers zijn/haar kijk op een bepaald onderwerp. Ditmaal gaat het over verschillende generaties en verschillende manieren van in het leven staan.
Ik ben van generatie X, geboren voor 1980. Mijn generatiegenoten en ik staan bekend om een hoog arbeidsethos. Toen ik van school kwam en voor een krant ging werken, was ik de enige in mijn familie- en vriendenkring die dat niet fulltime deed. Daar werd ik flink over bekritiseerd, want je hoorde je steentje bij te dragen aan de maatschappij door fulltime te werken. Ik zei dan altijd: ik werk om te leven, en leef niet om te werken!
In mijn eerste baan vond ik het machtig interessant om de technologische ontwikkelingen van dichtbij mee te maken. Mijn eerste artikel typte ik op een typemachine. De zetter zette alle letters in de zetmachine, die er drukplaten van maakte: platen waar de woorden ingeprint waren. Zoiets als braille. De drukkerij draaide de platen langs inkt, waarna de tekst op papier gedrukt werd. Na een tijdje mailden we alles naar de drukkerij, waar een team alles in de computer op de juiste plek op de pagina’s zette. Binnen een paar jaar deed ik dat ook al zelf, op de redactie. Nog later kon ik het gewoon vanuit huis doen.
Mijn kinderen zijn van de generatie Z, na 2000 geboren. Zij nemen ontslag als het werk hen niet aanstaat. En hebben dan binnen een maand een andere baan, waar ze ook rustig na een paar maanden weer ontslag nemen. Het leven draait allang niet meer om werk. Het draait om ervaringen opdoen. Het leven moet léuk zijn. Het verschil wordt duidelijk op de redactie van deze omroep. M’n collega’s en ik van generatie X doen elke dag wel iets voor de omroep. Want nieuws ontstaat als er iets gebeurt, niet alleen op maandag of dinsdag overdag. Dat geldt niet voor de collega’s van generatie Z. Zij werken één of twee dagen per week, van negen tot vijf. Andere dagen doen ze andere dingen die ze leuk vinden. Alleen na overleg, liefst ver van tevoren, willen ze ’s avonds of in het weekend iets doen.
Ze hebben gelijk. Als je de taken goed verdeeld, is het helemaal niet nodig dat generatie X ’s avonds en in het weekend nog van alles voor de omroep doet. Iedereen leest het nieuws toch pas als ie tijd heeft om op de telefoon te kijken. Wat vandaag niet afkomt, kun je ook morgen afmaken. Toch lukt mij dat in de praktijk niet. In de loop der jaren is er bij mij diep ingesleten dat ik een ‘scoop’ wil hebben. Ik kan het niet laten om elke dag het nieuws even te checken. Gevalletje generatiekloof.
