NIEUWEGEIN – Op weg naar mijn werk bleek de weg naar IJsselstein afgesloten. Daardoor deed ik er maar liefst 45 minuten over om van Nieuwegein naar IJsselstein te komen. De dag erna besloot ik daarom de fiets te pakken. Onderweg, op een prachtig landweggetje, kwam ik langs een veld vol zonnebloemen. Ik had het daar in andere jaren nog nooit gezien. Ter plekke nam ik me voor om met zonsondergang terug te gaan om foto’s te maken.

Martine van Rooijen (59) woont in Nieuwegein. Fotograferen is bij haar uitgegroeid tot een ‘uit de hand gelopen hobby‘.
Ik ben iemand van ‘what you see is what you get’ en dat is ook precies de manier waarop ik fotografeer: puur en zoals ik het zie. Geen gekke filters of uitgebreide nabewerkingen, maar beelden die de werkelijkheid zo dicht mogelijk benaderen. Van fotograferen in de natuur kom ik helemaal tot rust en raak ik steeds weer verwonderd door wat er te zien is. Daarom vind ik het extra leuk dat ik samen met Lidia mooie plaatjes van onze omgeving mag delen.

Ik heb iets met zonnebloemen. Mijn trouwboeket bestond namelijk ook uit zonnebloemen. Maar dit even terzijde. Toen ik die avond terugkwam, voelde het heel even alsof ik in Frankrijk was. De ondergaande zon, het eindeloze veld vol bloemen… wat was het prachtig!

Voor de gezelligheid was mijn buurvrouw mee. Terwijl wij de foto’s aan het maken waren, stopte er een boer om te vragen wat we op zijn land deden. We vertelden dat we de zonnebloemen nog niet eerder hadden gezien. Dat klopte, vertelde hij. Hij had dit perceel ingezaaid voor het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB) en de ecoregeling. Daarmee kon hij punten verdienen om in aanmerking te komen voor subsidie. Het doel daarvan is onder andere het stimuleren van klimaatbescherming, biodiversiteit, dierenwelzijn en een leefbaar platteland.

Zo zie je maar: soms levert het maken van een mooi plaatje niet alleen mooie foto’s op, maar ook een bijzonder verhaal en weer wat nieuwe kennis.

Foto: Martine van Rooijen