De maatschappij ontwikkelt snel en drastisch en de jonge generatie groeit mee. Kunnen boomers of Gen X-ers, die eind vorige eeuw opgroeiden, dat ook? Wij, verslaggevers Bo (Gen Z, 19 jaar) en Jacqueline (Gen X, leeftijd wil ze niet zeggen), willen onderzoeken hoe groot de kloof tussen onze generaties nou echt is. Dat doen we in een wekelijkse column, waarbij we in app-vorm verschillende thema’s bespreken.
Beste Bo,
Op nu.nl schreef tech-verslaggever Rutger Otto dat Gen Z steeds vaker foto’s maakt met retro-apparatuur. Hij zag tijdens een popconcert wegwerpcamera’s, Nokia’s, kleine speelgoedcameraatjes en een Nintendo 3DS.
Ik reisde in gedachten meteen terug naar de tijd waarin de Polaroid flink populair was. Het was heel normaal om met zo’n enorme mini fotocentrale rond te sjouwen. Ademloos zaten we rond het vierkantje te wachten tot we onszelf zouden zien opduiken uit de chemische print. Soms vind ik nog weleens zo’n afdruk, waarvan de kleuren zijn vervaagd. Ze zien eruit alsof ik in 1888 ben geboren.
De polaroids liggen tussen stapels foto’s, waarvoor je vroeger Kodak-rolletjes moest aanschaffen. Nu kun je flink klikken en dan de beste foto selecteren. De rest gooi je snel in de digitale prullebak. Toen zat je, zoals een vriend van me mistroostig opmerkte, “met twintig afdrukken van die saaie kut-vulkaan.”
Ik plakte met een andere vriend handmatig foto’s van onze vakantie in een album. Met papier en lijm plakten we hartjes of tekstballonnetjes. Dat was een tijdrovende klus. Veel leeftijdgenoten hebben dan ook nog schoenendozen vol mapjes met foto’s die ze “nog eens in een album willen plakken.” Klusjes voor na het pensioen, denken ze. Eerlijk gezegd denk ik dat Gen Z die volle dozen gaat erven.
Wat waren we dus blij toen we eindelijk het digitale fotograferen onder de knie hadden. Je behoeft nooit meer met dichte ogen of een lelijke onderkin te worden vereeuwigd. Moeiteloos klikken we tegenwoordig twintig foto’s van een groepje. Na een strenge ballotage zoeken we uit waar we vooral zelf het beste opstaan. Sommige leeftijdsgenoten beginnen zelfs al met AI en filters, om zichzelf -althans digitaal- te verjongen.
We begrijpen dus niks van de terugkeer van roze versies van een soort Polaroid. Vandaar mijn vraag deze week: waarom is er die terugkeer naar korrelige plaatjes en een retro apparaat, waarvan Gen X het niet erg zou vinden als het net als de dino’s uitsterft. Hoe zit dat voor jou en jouw leeftijdsgenoten?
Hartelijke groet,
Jacqueline
Hi Jacqueline,
