Beste Bo,

Zelf ben ik opgevoed met broers. Ik zie mannen daardoor niet als een onbegrijpelijke diersoort, zoals leeftijdgenoten die enkel zussen hadden. Er zijn veel leuke, aardige, gezellige en grappige mannen.  En net als vrouwen hebben ze soms een gebruiksaanwijzing nodig.
Sinds ik video’s tegenkom over de manosphere en las over lookmaxing, vraag ik me wel af wat er met de moderne man aan de hand is.

Natuurlijk is het ideaal als een man alles mee heeft. Maar laten we heel eerlijk zijn: iemand met de looks, intelligentie, verstand van kunst en humor van Brad Pitt is vrij zeldzaam. Bovendien heeft die jongen ook nog geld en een goede plastisch chirurg.
Het lijkt wel alsof mannen tegenwoordig denken dat ze alles moeten afvinken. Ik las dat veel mannen denken dat vrouwen anders niet in ze geïnteresseerd zijn.

Ik heb zelf de openingszin “heb jij soms mijn woonboot vernield” van een jongen met een gewoon gezicht beter onthouden dan het “kom je hier vaker” van die nietszeggende knapperd. Een van mijn exen was “geen sieraad”. Dat vond ik niet, maar werd vastgesteld door een dierbare queer vriend die al mijn potentiële partners meedogenloos analyseerde. Maar hij maakte me aan het lachen, had leuke ogen en was eerlijk en loyaal. Zoals mijn vader al zei: “over vijftig jaar hebben we allemaal een kale kop.” Uiterlijk is niet het belangrijkst als je het lang gezellig met elkaar wilt houden.

Hoe zit dat Gen Z vrouwen? Stellen jullie echt hoge eisen aan een man en moet hij eerst zeven of meer vinkjes kunnen zetten, om in aanmerking voor de positie van minnaar te kunnen komen? Of maakt een leuke jongen met humor ook kans?

Hartelijke groet,
Jacqueline

Hee Jacqueline,

God, o god, hier zeg je me wat. Liepen er maar meer mannen rond zoals Brad Pitt, waarbij je gewoon alle vakjes kunt afvinken. Helaas is dat nog steeds niet de realiteit. Of in ieder geval niet die van mij.

Na een niet al te succesvol liefdesleven heb ik het idee van al die eisen eigenlijk een beetje losgelaten. Natuurlijk zijn die dingen op je lijstje mooi meegenomen als iemand eraan voldoet, maar de kern van een goede relatie of je ‘droomman’ zit uiteindelijk in heel andere dingen. Elkaar kunnen vertrouwen, samen groeien, goed communiceren en vooral ook kunnen lachen met elkaar. Juist die basis is het belangrijkst. Als dat goed zit, wordt de rest vaak een stuk minder belangrijk.

Begrijp me niet verkeerd, die lijstjes zijn er heus wel. Maar uiteindelijk kies je niet op wie je verliefd wordt. Oké, uiterlijk speelt natuurlijk een rol in de aantrekkingskracht, maar op de lange termijn zegt dat eigenlijk niet zo veel.

Wat ik om me heen wel vaak zie, zijn meiden met hele waslijsten aan eisen of een bepaalde ‘ick’ waardoor ze meteen op iemand afknappen. Dat mag natuurlijk, maar of je daar nou wat mee bereikt..?

Mijn eigen lijstje is inmiddels vrij beperkt. Ik ga liever een beetje met de flow mee en zie wel waar het schip strandt, haha. Simpele ziel misschien, maar zonder al te hoge verwachtingen word je ook een stuk minder snel teleurgesteld.