Hi Bo,

Begin 2016 werden Italiaanse beelden van naakten bedekt in verband met een staatsbezoek. Als antwoord op deze vertrutting besloot fotograaf Erwin Olaf om het naakt te vieren met onder meer volle, dunne, gladde, lange, sproeterige, kleine, rimpelige, witte en zwarte muzes.

Ik moest aan dat alles denken nadat ik zijn tentoonstelling in het Stedelijk had gezien en ik berichten tegenkwam over meer preutsheid bij Gen Z. Die terughoudendheid hangt onder meer samen met meer behoefte aan een emotionele band, zo las ik.

Meer emotionele verbondenheid is overigens prima hoor; een rondvraag onder vriendinnen leert dat de one-night-stand voor niemand tot emotioneel hoogstaande ontmoetingen heeft geleid en ook niet altijd tot bevredigende ervaringen. Een vriendin schrok zelfs ’s ochtends omdat de Don Juan uit het nachtleven er met nat haar – in plaats van krullen bij daglicht- opeens uitzag als een inbreker. 😂

Dus meer connectie en warmte juichen we toe. Een prins op het witte paard is -mits geëmancipeerd- nog steeds van harte welkom. Dat gezegd hebbend: gaat met de nieuwe preutsheid niet ook een gevoel van vrijheid verloren, waarvoor vorige generaties ooit dapper streden?

Vroeger ging jong, oud, dik en dun uit allerlei culturen en klassen ongegeneerd topless; nu houden we alles zorgvuldig bedekt. We lijken ook minder de verschillen te vieren: influencers en wederom graatmagere modellen laten een ongewenste eenheidsworst zien, waar bijna geen normaal mens aan kan voldoen. 🙄

Ook zijn er veel verschillende soorten relaties, hoor ik, maar daar weet jij ongetwijfeld meer van. Een relatie was vroeger serieus of niet of een scharrel; veel meer smaken waren er niet. En partners in niet-exclusieve relaties noemde je vreemdgangers, al deden die hun kunstjes bij mijn weten meestal niet met medeweten van de partner.

Hoe zit dat Gen Z? Is jullie generatie inderdaad preutser? En maken alle hokjes het makkelijker of juist moeilijker?
Ik hoop maar dat jullie generatie zich vrij genoeg voelt om -met alle verschillen- trots op het eigen lichaam te zijn en een eventuele (bed)partner zelfbewust tegemoet te treden. Sexy of zedig, dat bepalen jullie toch zeker zelf wel.

Hartelijke groet,
Jacqueline

Hi Jacqueline!

Mijn moeder vertelde me laatst een verhaal van vroeger. Ze kon, net als de meeste (jonge) kinderen, tot haar dertiende nog zonder topje op het strand lopen. Pas toen ze borsten begon te krijgen, werd ze door jongens uitgelachen en is ze topjes gaan dragen.

Tegenwoordig lopen jongere kinderen juist rond in hippe outfits: volledig bedekt of hier en daar met een crop top.

Ik herken die preutsheid vooral uit mijn tienerjaren (alsof ik daar niet nog steeds een beetje in zit). Toen vond ik het enorm ongemakkelijk om in een bikini op het strand te lopen, en een crop top dragen deed ik al helemaal niet.

Tegelijkertijd denk ik dat onze generatie ook een YOLO-mentaliteit heeft, waardoor we minder preuts overkomen. Toch is het goed om in je achterhoofd te houden wat wel en niet kan, zeker met de invloed van sociale media.

Ik denk dat de manier waarop we tegenwoordig alles labelen ook te maken heeft met social media. Heb je een ‘prela’ of een ‘rela’? Allerlei termen die je online tegenkomt zorgen ervoor dat we alles een naam moeten geven en in hokjes stoppen.

Ik kan zo een lijstje opnoemen met termen als: een monogame relatie (met z’n tweeën exclusief), een open relatie (waarbij je ook met anderen mag daten), een LAT-relatie (waarbij je wel samen bent, maar niet samenwoont) of ‘duogaam’ (een soort tussenvorm waarin je wel met elkaar bezig bent, maar het nog geen officiële relatie is). Wat een termen hé?

Misschien zegt het ook iets over hoe wij daten. Gen Z lijkt langer te daten, alles eerst te willen uitzoeken en minder snel een relatie “officieel” te maken. Alsof we bang zijn om het meteen een label te geven, terwijl we tegelijkertijd overal juist labels op plakken.

Groetjes,
Bo