Hi Jacqueline,

Je kent het vast wel: na een lange, drukke week zit je eindelijk met je benen omhoog op de bank. Hét moment waarop de zak chips tevoorschijn komt. Een kleine avondsnack is van alle tijden, jong en oud. Gelukkig heb ik een moeder die zichzelf leefstijlcoach mag noemen en zich zichtbaar bekommert om mijn ‘lifestyle’, om het maar even op een hippe manier te noemen. Elke ochtend liggen er vitamine C en omega-3 klaar, zodat mijn lichaam qua voedingsstoffen netjes op peil blijft. Die aandacht voor een gezonde leefstijl begon al vroeg. Van jongs af aan is mij aangeleerd om veel te sporten, bewust om te gaan met voeding en mijn schermtijd in de gaten te houden (want er is geen grotere boeman dan blauw licht). In de donkere wintermaanden lagen er extra vitamine D-supplementen klaar en bij een verkoudheid werd vitamine C aangevuld met appels of ander fruit. Nu verschilt leefstijl per persoon, per generatie. Er valt veel te zeggen over de leefstijl van GenZ. Het toenemende gebruik van sociale media en schermen, series bingewatchen en urenlang gamen. Ook is het gebruik van drank en drugs op festivals regelmatig onderwerp van gesprek. Is een gezonde balans nu makkelijk of moeilijker te vinden dan vroeger? Ik realiseer me hoeveel geluk ik heb met een moeder die haar dochters hierin begeleidt en die ons dagelijks (toen ik nog thuis woonde) vers en gevarieerd eten voorschotelde. Want nu ik op mijzelf woon is dat toch andere koek; de blikjes groente en soep zijn goedkoop en gemakkelijk. Een gezonde leefstijl, met name als het gaat om puur en vers eten, is tegenwoordig een flinke uitdaging. Veel producten in de supermarkt zijn sterk bewerkt. Zo bevat kant-en-klare guacamole vaak minder dan tien procent avocado en in sommige gevallen zelfs maar drie procent. Dat roept de vraag op: weten we eigenlijk wel wat we eten? En in hoeverre is gezond, puur en vers eten nog echt haalbaar? Een goede leefstijl bestaat uit meer dan alleen gezonde voeding. Beweging, mentale rust en sociale verbinding spelen evengoed een rol. En misschien wel het belangrijkste: genieten van het leven. Want wat is een betere leefstijl dan je gelukkig voelen? Als je voldoening haalt uit het dagelijks leven, heb je die kunstmatige dopamine van drugs uiteindelijk niet nodig. Hoe zie jij een gezonde ‘leefstijl’ voor je? En heb je nog tips die je vroeger misschien van pas hadden kunnen komen?

Groetjes,
Bo

Beste Bo,

Ah, lifestyle: een modewoord dat veel wordt gebruikt en ook regelmatig voorbij komt tijdens gesprekken met mijn generatie.

Terwijl als er één generatie is die ongezond is opgegroeid, dan is het die van mij wel. We kenden de risico’s van roken, drinken en zonnen zonder bescherming nog niet. Op verjaardagen van tantes stonden glaasjes met sigaretten op tafel. Ook in treinen, vliegtuigen en auto’s stoomde men flink.
Nu zou je iemand die zit te paffen in een dichte auto een ‘moordenaar’ noemen als hij kinderen op de achterbank heeft; onze ouders wisten niet beter. In buurthuizen en discotheken werd flink geblowd.

Toen ik las over de hersenschade die je oploopt als je voor je vijfentwintigste drinkt, dacht ik met afgrijzen terug aan de Bacardi-cola’s en Campari-jus die ik ooit snel kon wegklokken. Ook glazen bier en wijn werden overal om me heen met de snelheid van het licht achterover geslagen. Misschien had mijn generatie wel veel slimmer kunnen zijn, peins ik nu.

De schade halen we inmiddels met zevenmijlslaarzen in. Vriendinnen van me nemen handjes vol pillen. Gezonde pillen: begrijp me niet verkeerd. Je kunt niet zonder vitamine D, praten we de experts na.  “Het is goed voor je hersens, botten en humeur”, somde een vriendin laatst op. Ze kan het weten, want ze heeft orthomoleculaire geneeskunde gestudeerd en we hangen aan haar lippen. Omega 3 uit algenolie mag niet ontbreken en je bent pas echt verloren als je geen proteïnen slikt.

Mochten jullie je dus afvragen waarom moeders zo akelig opgewekt blijven, zelfs als jij je favoriete broek wijt bent: het komt door die gezonde smarties die we innemen.
Men heeft een stappenteller en wandelt en fietst zich suf. In het zonnetje wordt zoveel gesmeerd, dat mijn generatiegenoten vaak rondwandelen met een witte waas over het gelaat.

En je hebt gelijk: je kunt vitamines slikken tot je een ons weegt, maar uiteindelijk telt geluksgevoel en sociaal leven ook zwaar. Ik weet niet of corona een wake-upcall was, maar veel mensen met ongeveer dezelfde leeftijd als ik zijn daarna van koers veranderd; ze zijn minder hard gaan werken en/of leukere dingen gaan doen. En ze gaan er nog meer op uit naar natuur, theaters en musea.

Mijn advies is dus: probeer te genieten van het leven. En als je slim wilt blijven: niet teveel drinken is beter. Dat is lastig want de sociale druk is groot. Ik roep altijd dat ik heel gezellig ben zonder alcohol en dan wordt er zonder morren toch een spa gehaald. En drugs? De stoere jongens van vroeger die veel slikten en blowden zijn er niet oud mee geworden. Jullie zijn leuk zat zonder al die spullen.

Dat neemt niet weg dat er op de juiste gelegenheden nog steeds een scheve schaats wordt gereden: tijdens een voetbalwedstrijd een broodje kroket eten, junkfood tijdens een popconcert, een ijsje in de voorjaarszon en echte bubbels of een cocktail als er iets te vieren valt: guilty pleasures vormen soms ook geluk. Cheers!

Hartelijke groet,
Jacqueline