HOUTEN – Wie met Gordi Nap praat, merkt het vrijwel meteen: hij staat niet graag op de voorgrond. Terwijl zijn naam dit jaar op het podium van het Sportgala Houten klinkt, is hij niet iemand die snel de spotlight in stapt. Niet uit bescheidenheid alleen, maar vanuit een overtuiging dat wat hier is ontstaan nooit het werk van één persoon kan zijn. “Dit is een gezamenlijke effort,” zegt hij vastberaden. En toch ontkomt niemand eraan: zonder Gordi was dit verhaal er niet geweest.
Een klein begin, grootse impact
Vier jaar geleden begon het klein. Negen meiden, een veld, en iemand die zag wat er mogelijk was. Gordi was al jarenlang vrijwilliger, trainer en coach in Houten, met een hart dat altijd bij voetbal heeft gelegen. Vader van drie dochters die allemaal voetballen. De stap om zich in te zetten voor meidenvoetbal voelde voor hem vanzelfsprekend, ook al was hij nooit op zoek naar een leidende rol.
Hij zag wat velen nog niet zagen: meidenvoetbal zat in de lift, maar de verdeling over twee verenigingen in Houten zorgde voor tekorten in de ene leeftijdscategorie en overschotten in de andere. Talent dreigde verloren te gaan, teams kwamen moeilijk rond. Wat begon met een paar enthousiaste meiden, groeide binnen anderhalf jaar uit tot zestig. Bij Delta Sports ’95 gebeurde hetzelfde. Meiden namen vriendinnen mee, simpelweg omdat het leuk was en omdat ze zich gezien voelden.
Plezier en inclusiviteit centraal
Gordi pakte door. Eerst als hulp, daarna als hoofdtrainer. Hij stelde vragen die verder gingen dan het scorebord: hoe maken we deze meiden beter? Hoe creëren we ruimte voor zowel selectieteams als teams waar plezier vooropstaat? Hoe zorgen we dat niveau en inclusiviteit naast elkaar kunnen bestaan? Het antwoord lag voor hem niet in concurrentie, maar in samenwerking. Via gesprekken, onder andere met Ferry Scick, die hem aanmoedigde om er iets mee te doen, daaruit ontstond het idee van de ST (Samenwerkende Teams). Vandaag kijken de meiden niet meer naar shirtkleuren. Delta of Houten doet er niet toe. Ze zijn één team. Een vliegwiel dat steeds meer meiden naar het voetbal trekt en verbondenheid laat zien, op en naast het veld.
Ambities voor de toekomst
Voor Gordi is dit project altijd groter geweest dan vrouwenvoetbal. Op het veld leren kinderen samenwerken, respect tonen, normen en waarden meekrijgen. Vriendschappen ontstaan die verder reiken dan de lijnen van het veld. Plezier en beleefdheid gaan hand in hand. Zijn kracht kwam naar voren in de uitdagingen: hoewel iedereen hetzelfde doel had, was de weg er naar toe voor velen verschillend. Gordi is volgens zichzelf een verbinder: iemand die luistert, open blijft, oplossingsgericht denkt en altijd het grotere geheel blijft zien. “Zorgen dat er door wordt gepakt”, noemt hij het zelf.
Zijn ambitie reikt ver. Binnen vijf tot tien jaar moet de ST uitgroeien tot dé meidenvoetbalclub van Houten en omgeving. ‘’Meiden moeten het hoogst haalbare kunnen bereiken’’, zegt Gordi gepassioneerd. En hij hoopt dat de gemeente Houten, mede dankzij dit initiatief, ziet hoe essentieel sport is: niet alleen voor de gezondheid, maar voor sociale verbinding.
Erkenning voor teamwork
Zelf heeft Gordi jarenlang op hoog niveau gevoetbald. Hij weet dat vrouwenvoetbal anders is dan mannenvoetbal – niet minder, maar anders. En juist daarom verdient het een serieuze plek, binnen clubs en landelijk. Dat hij nu Sportvrijwilliger van het Jaar is, overdondert hem. Hij geniet van de aandacht, maar zijn naam mag dan op een plaquette staan, hij plaatst die eer meteen terug waar hij vindt dat die hoort: bij het team, bij de clubs, bij de besturen, bij iedereen die heeft meegebouwd. Zijn grootste trots is daarbij nog wel het meest dat zijn dochters en honderden andere meiden elke week met plezier het veld op stappen.
Foto: Gordi Nap
