Het is een ongelofelijk verhaal. In de zomer van 2024 stapte Deveron Fonville over van Hercules naar IJsselmeervogels, in de derde divisie. Met de Vogels werd Fonville vorig seizoen kampioen van de derde divisie, maar het seizoen in de tweede divisie maakte hij niet meer mee. Hij vertrok in de zomer naar FC Dordrecht, en stapte al na vier duels over nar NEC, dat een nieuwe linksback nodig had nadat Calvin Verdonk was vertrokken. Met NEC speelde hij in april de bekerfinale tegen AZ, in de Kuip.

En nu staat Deveron Fonville dus met Curaçao op het WK. Anderhalf jaar geleden speelde hij nog met IJsselmeervogels tegen DOVO en heette zijn directe tegenstander Guido van Dijk. Zondag in Houston bond hij de strijd aan met Leroy Sané en Jamal Musiala, spelers van Galatasaray en Bayern München. “Dit hadden we niet kunnen dromen”, zegt grote broer Tyrone. “Ik geniet van ieder moment dat hij meemaakt.”

Van de 7-1 nederlaag is Fonville niet ondersteboven. “Dat was wel te verwachten. Ik had op Scorito 6-0 ingevuld. Maar dat ze er dan toch een maakten geeft wel vertrouwen. Dat zorgde ervoor dat het best een leuke eerste helft was.”

Tyrone, net als zijn broer voormalig speler van Hercules en tegenwoordig spits van derdedivisionist Sparta Nijkerk, beleeft het allemaal wel op afstand. “Ik heb wel overwogen om te gaan, maar het was me iets te prijzig.” Omdat hij niet in Amerika is, gaat het contact tussen de twee broers via de telefoon. “Ik had hem na de wedstrijd nog even aan de lijn. Het gaat goed, hij is trots. Maar hij is sportman, dus hij baalt wel van die 7-1.”

Ook Shanon Carmelia beleefde het WK-debuut van Curaçao als iets heel bijzonders. De 37-jarige rechterverdediger van Hercules speelde tussen 2011 en 2023 38 interlands voor Curaçao. “Wij hebben het fundament gelegd voor dit succes. Ik ben super trots. We hebben dit met zijn allen gedaan.”

Dat hij inmiddels niet meer geselecteerd wordt begrijpt hij heel goed. “Ik ben realistisch. Ik ben 37 en ik speel bij de amateurs. Alle jongens in de selectie zijn profs.” Toch was hij er wel graag bij geweest, en als het aan bondscoach Dick Advocaat had gelegen was dat ook gebeurd. “Dick wilde me er in de staf bij hebben. Maar het bondsbestuur hield dat tegen. Dat doet wel pijn, ik vind dat een gebrek aan waardering.”

Dus zag Shanon Carmelia de wedstrijd tegen Duitsland ook gewoon thuis. “Het was best emotioneel. Ik heb het volkslied uit volle borst meegezongen. En die ontroering bij Dick was ook mooi om te zien.” Net als bij Tyrone Fonville ging ook bij Carmelia het dak eraf toen Curaçao 1-1 maakte. “Het was een gekkenhuis, alles vloog door de kamer.”

Toch heeft Carmelia geen moment het idee gehad dat een stunt er inzat. “We moeten wel onszelf blijven. Het is al heel mooi dat Curaçao erbij zit.” En 7-1 is een grote nederlaag, die niet veel hoop biedt op een goed resultaat in de twee pouleduels die nog komen, tegen Ivoorkust en Ecuador. “Als we een punt pakken is dat meegenomen. Maar als we er met 20-0 af gaan ben ik ook trots.”