LEKSTROOM REGIO – De gemeenten Lopik en IJsselstein roepen samen met welzijnsorganisatie Pulse mantelzorgers op om de jaarlijkse mantelzorgwaardering aan te vragen. Deze regeling is bedoeld voor mensen die zich onvoorwaardelijk inzetten voor een ander, vaak naast hun eigen drukke leven, terwijl dat soms zwaar kan zijn. De redactie sprak hierover met mantelzorger Noor Kortooms uit IJsselstein.

Met de mantelzorgwaardering willen de gemeente, in samenwerking Pulse, mantelzorgers bedanken voor hun inzet. De waardering is bedoeld als gebaar en staat niet in verhouding met de daadwerkelijke inzet van de mantelzorgers, vertelt Lionne Schnitzeler, mantelzorgconsulent in Lopik. “Toch is het heel belangrijk dat de mantelzorgers in beeld komen, zodat we goed zien en horen wat er leeft.”

Een paar vragen aan mantelzorger Noor Kortooms. Hoe ervaart u het om mantelzorger te zijn?
“Ik sta eigenlijk altijd aan, omdat ik nu doe en denk voor twee”, vertelt Noor Kortooms. Zij is mantelzorger voor haar man, die twee jaar geleden de diagnose Alzheimer kreeg. Inmiddels is het leven van Noor en man compleet veranderd. Noor: “Het kost veel energie en ik merk dat ons sociale contact ook minder is geworden. Dat is best even wennen.”

Voelt u zich gezien en gehoord in uw rol als mantelzorger?
“Door mijn twee zoons wel – die dragen ook hun steentje bij. Maar ik merk dat ik mijn zussen – ik heb er vijf – al een jaar lang hier niet meer heb gezien, en dat vind ik jammer. Ze sturen wel een kaartje, hoor! Maar ik denk niet dat ze zich goed kunnen voorstellen hoe het is. Ik moet mijn zussen misschien ook actiever uitnodigen.”

En wat maakt de mantelzorg soms uitdagend voor u?
“Veel mensen merken weinig van de Alzheimer van mijn man. Zij komen hem op straat tegen en in dat korte contact is de ziekte niet direct zichtbaar. Bovendien is hij goed in het verbloemen van het een en ander. Toch is er bij ons van alles veranderd. Al probeer je veel te behouden zoals het was, er is toch het een en ander afgebrokkeld. Mijn man laat het initiatief vaak liggen, heeft veel vrijheid verloren door het ontbreken van een rijbewijs en vergeet veel.”

In hoeverre draagt mantelzorgwaardering bij aan uw motivatie en draagkracht om de zorg vol te houden?
“Ik waardeer het. Het is een mooi gebaar van de cadeaubon. Toch vind ik een luisterend ook fijn. Ik ben ook deel van een lotgenoten groep van Pulse; dat is een goed initiatief, al hoop ik dat de opkomst nog zal toenemen, zodat we ervaringen kunnen delen. Ik ben op zoek naar lotgenoten met een partner, om leuke uitjes mee te doen. Het helpt ook als je elkaars situatie begrijpt. Verder zouden complimenten misschien helpen of praktische huishoudelijke hulp. Er komt namelijk veel op je af; mijn agenda zit vaak supervol.”

Heeft u suggesties voor hoe de gemeente of lokale organisaties de mantelzorgwaardering beter zouden kunnen vormgeven?
“Misschien zou het helpen om een overzichtelijke websitepagina te hebben op de site van de gemeente over mantelzorg. Maar ook een training rondom omgaan met stress zou een goed idee zijn wat mij betreft!”

IJsselstein heeft 1100 geregistreerde mantelzorgers, in Lopik zijn dat er 400. In de praktijk zijn er meer mantelzorgers, maar lang niet iedereen staat geregistreerd bij het Steunpunt Mantelzorg. In de andere gemeenten van de Lekstroomregio zijn er 1.300 mantelzorgers in Houten en 1.700 mantelzorgers in Nieuwegein. Daar zijn andere organisaties bij betrokken bij de mantelzorg. Iedere gemeente mag zelf bepalen op welke manier ze de invulling van de mantelzorgwaardering vormgeven.

Tot 30 september kan de mantelzorgwaardering, de cadeaubonnen, worden aangevraagd in IJsselstein en Lopik, waar Pulse actief is.

Foto: ter illustratie en Noor Kortooms.