NIEUWEGEIN – Organisaties schoten tekort in de aanloop naar het dodelijke steekincident in Nieuwegein vorig jaar, concluderen de Inspectie Justitie en Veiligheid en de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd. In een rapport beschrijven ze uitgebreid hoe het zo ontzettend mis kon gaan op 1 februari 2025. Vandaag het laatste deel: waarom de politie Hamza L. al eerder aanhield op de dag van het fatale steekincident
Lees ook deel 1: Hoe Hamza L. niet de juiste zorg kreeg en terug in Nieuwegein terechtkwam
Lees ook deel 2: Hoe het steeds slechter ging met Hamza L. in Nieuwegein
Op vrijdagochtend 31 januari 2025 krijgt de politie een overlastmelding binnen. Volgens een bewoner van de Anemoonstraat staat een verwarde buurman op straat te preken en te schreeuwen. Agenten treffen Hamza L. doorweekt aan. Hij zegt in het water gevallen te zijn. Hij lijkt onder invloed, wat communiceren moeilijk maakt. De agenten geven hem een warmtedeken en kijken in het systeem. Daar zien ze Hamza L.’s gevarenclassificatie, drugverbod en eerdere aanrakingen met de politie. Ze zien niets over de levensloopaanpak, omdat dat in een nieuw systeem staat. Dat is in 2024 geïntroduceerd. De agenten zijn niet voldoende bekend met dit nieuwe systeem.
| De levensloopaanpak is een landelijk project voor mensen met onbegrepen gedrag en een hoog veiligheidsrisico. Voor hen is het nodig dat forensische zorg langdurig betrokken blijft en dat er samenhang is tussen ondersteuning, zorg en veiligheid. Het Zorg- en Veiligheidshuis coördineert het levensloopteam, Ambulant Centrum Fivoor regelt de zorg voor Hamza L. |
Geen reden tot acute actie
Hamza L. begaat intussen geen strafbare feiten, maar de agenten zijn bezorgd om zijn welzijn. Ze proberen L.’s familie te bellen, maar krijgen hen niet te pakken. Hamza L. wordt ongeduldig en raakt geïrriteerd. Hij wil doorlopen naar het huis van zijn familie. De agenten volgen hem nog even om zeker te zijn dat hij in die richting gaat. Na ruim anderhalfuur vertrekken ze weer.
De volgende dag zien de wijkagent en een waarnemend interventiespecialist de melding. Ze zien geen reden tot acute actie. De interventiespecialist die het dossier van Hamza L. beheert en hem goed kent, is op vakantie. Op maandag 3 februari is hij weer terug. Hij kan nadenken over eventuele vervolgstappen, denkt de waarnemend interventiespecialist.
Agenten houden L. wederom staande
Op 1 februari, krijgen agenten eind van de ochtend een melding dat een vrouw door een onbekende man in het gezicht is geslagen. Hamza L. is nog in de buurt en wordt staande gehouden. Agenten zien wederom informatie over het drugsverbod en eerder politieregistraties, maar weer niet de informatie over de levensloopaanpak.
Aanvankelijk werkt Hamza L. mee, maar hij raakt zenuwachtiger en geïrriteerder. De agenten vermoeden dat hij onder invloed is. Het lukt ze dit keer wel zijn familie te spreken. Op zijn familie komt hij over alsof hij in paniek is. De agenten ervaren dat anders. Omdat ze niets strafbaars vaststellen, laten ze Hamza L. na ongeveer 15 minuten weer gaan. De agenten besluiten de volgende dag de reclassering te mailen over de mogelijke overtreding van het drugsverbod.
Een paar uur later komt Hamza L. een groepje kinderen tegen die aan het buitenspelen zijn. Onder hen is de 11-jarige Sohani. “Op straat zag ik een groepje demonen. Ik dacht dat het echt was”, zal Hamza L. later in de rechtszaal zeggen. De rechtbank oordeelde dat hij volledig ontoerekeningsvatbaar was toen hij het meisje doodstak. L. werd daarom veroordeeld tot tbs met dwangverpleging, zonder gevangenisstraf.
Het volledige rapport is te lezen op de website van de Inspectie Justitie en Veiligheid.
Beeld: RTV Utrecht / Hannah Cammeraat
