HOUTEN – Sanne Bronkhorst uit Houten vertrok naar Barcelona voor een operatie waar haar leven van af hangt. Dankzij een geslaagde crowdfunding kon ze de 200.000 euro, die de operatie kostte, betalen. Maandenlang lag ze dag en nacht op bed door haar levensbedreigende nekinstabiliteit. Hoe gaat het nu, na de operatie, met haar?

Bij het padellen in 2023 liep Sanne een whiplash op. Een aantal maanden later zakte ze ineens in elkaar en kon ze niks meer. Dit jaar kreeg ze de diagnose Ehlers-Danlos Syndroom. Dat betekent dat het bindweefsel niet goed is aangelegd. Bindweefsel geeft steun en zit overal in ons lichaam. In Barcelona zit het enige team dat haar de operatie kon geven die ze nodig had in verband met haar EDS. Ze had dus geen andere keus dan daarheen te gaan. Eind oktober is ze geopereerd aan haar bovenste nekwervels.

Crowdfunding
In totaal kostte de operatie, inclusief vervoer en de revalidatie, zo’n 200.000 euro. Om dit te kunnen betalen startte Sanne een crowdfunding. Ze vertelt dat ze niet zou stoppen met vechten tot dat gelukt was. En inderdaad werd het streefbedrag gehaald. “Het is ontroerend om erbij stil te staan dat ik dankzij 10.000 mensen een tweede kans op leven heb gekregen. Daar ben ik voor altijd dankbaar voor”, laat Sanne weten.

Het verloop van de operatie
De operatie is geslaagd. “Na drie dagen kon ik voorzichtig weer wat drinken. Na zeven dagen zette ik mijn eerste stapjes. En na tien dagen ben ik met veel pijn en vermoeidheid in het zorgappartement beland”, vertelt Sanne. Door de operatie kan ze nu na anderhalf jaar weer licht verdragen, muziek luisteren en korte gesprekjes voeren.

Revalidatie
De verwachting is dat de revalidatie ongeveer twee jaar gaat duren. “Ik kan de komende tijd nog niet voor mezelf zorgen. Bijvoorbeeld lunch maken, koken, eten snijden, douchen, bed verschonen en boodschappen doen lukt me niet. Dat vind ik lastig.”

Sanne kan nu een kwartiertje per dag in haar rolstoel zitten. Dat lijkt misschien weinig, maar voor haar is het een hele vooruitgang. Eerder moest ze namelijk dag en nacht alleen maar liggen. Twee keer per week kan Sanne ook buiten een frisse neus halen.

Eerste keren
“Het lastigste vind ik dat ik nu weer allemaal eerste keren heb”, zegt Sanne. “Waar mensen vaak denken dat het fijn is om eindelijk weer dingen te kunnen, ben ik vaak verdrietig dat ik nu definitief zoveel van mijn oude leven moet missen.” Sanne kan bijvoorbeeld niet meer bukken en ze kan haar nek niet opzij bewegen.

Barcelona
“Voor de meeste mensen zou in je eentje geopereerd worden aan de andere kant van Europa een nachtmerrie zijn”, schrijft Sanne op Instagram. Toch is ze blij dat ze momenteel daar is. “De rolstoeltoegankelijkheid is hier zoveel beter, er zijn veel opties om gezonde maaltijden te bestellen en boodschappen te laten bezorgen. Ook is de warmte goed voor me en mijn arts zit om de hoek”, laat ze weten.

Sanne is nog erg vermoeid en ze heeft veel nek- en zenuwpijn. Daarom doet ze het rustig aan. Haar grootste wens voor de toekomst is dat ze pijnvrij kan zitten, dat ze zonder pijn veel buiten kan zijn en de zon kan voelen.

Foto: Sanne Bronkhorst