IJSSELSTEIN – Een graftak, wurgtak, wegwerptak, hondentak en meer takken: IJsselstein is een takkenmuseum rijker. De installatie van Maarten Bel voor Museum IJsselstein werd dit weekend officieel gelanceerd.
“IJsselstein heeft tijdelijk drie musea”, grapt Corine Honders. “Museum IJsselstein, het 06-museum (onderdeel van Druktemakers) en Het Takkenmuseum.” Op het voorplein van Museum IJsselstein, waar zij directeur is, zijn witte wanden opgetrokken. Er hangen takken in allerlei vormen en maten en er staat een sportschoen. Deze blijkt ook onderdeel van de installatie. “Voor de schoentakjes”, legt kunstenaar Maarten Bel uit. Ook het irritante kleine takje dat iedereen weleens op vakantie in een sandaal aantreft, heeft hier een eigen plek.
Overladen met takken
Maarten Bel maakt werk dat vaak het midden houdt tussen kunst en educatie. “Drie jaar geleden werd ik gevraagd een installatie te ontwerpen in een bos in Oosterbeek”, vertelt Bel. “Ik stond midden in het bos en dacht ‘zou het niet mooi zijn als er een takkenmuseum komt.”
Vervolgens deed hij een oproep aan mensen om takken in te sturen. Bel werd overladen met reacties. “Ik dacht: wow, dit is cool.”

Associaties en herinneringen
“Takken hebben zoveel associaties en herinneringen”, verklaart hij als hij zelf in zijn herinnering teruggaat naar de tijd dat hij nog een jongetje was en takken verzamelde. “Van die schiettakken voor jongetjes.” Nu heeft hij zelf een driejarig zoontje dat met een tak kwam aanzetten.
Worteltak
Het meest bijzonder verhaal zit vast aan de tak van Andre Geerste. Nadat hij de diagnose alvleesklierkanker kreeg, wandelde hij veel met zijn partner Yvonne, die de tak in bruikleen gaf. Op een van die wandelingen trof hij in de grond genesteld een tak aan met een nogal grillige vorm, aldus het opschrift. “Hij noemde het een worteltak: een tak die nog half verbonden is met de aarde, alsof hij nog niet heeft besloten of hij wil vertrekken.”
Tak hoort buiten
“Takken mogen normaal het museum niet in”, zegt een medewerker. Musea zijn over het algemeen voorzichtig met natuurlijke materialen die stuifmeel of beestjes kunnen meebrengen. Ze kunnen schade aan andere kunstwerken toebrengen. De opstelling buiten heeft dus meerdere voordelen. Bel wijst naar een van de bomen naast het museum: “Toekomstige bruiklenen.”
Betekenis aan iets gewoons
“Met deze tentoonstelling geven we betekenis aan iets gewoons”, concludeert hij. Het Takkenmuseum is nog tot en met 25 oktober te zien. Zie ook Takkenmuseum van Maarten Bel – Museum IJsselstein
Foto’s: Omroep Lekstroom














