HOUTEN – Richard kwam in contact met Bert (62) uit Houten, een enthousiaste fietsliefhebber die in 2016 een racetandem aangeschafte. Bert is slechtziend, of zelfs blind, net zoals Richard niet goed kan zien. “Ik hoorde dat Bert van zijn fiets af wilde omdat hij geen voorrijders meer had”, vertelt Richard. Dat kon Richard niet laten gebeuren. Hij schiet in de actie en zoekt nu iemand die samen met Bert de weg op wil.
“Of ik koop de fiets of ik regel een nieuw fietsmaatje voor Bert”, zei Richard Bonhof uit Wilp tegen zichzelf, nadat hij hoorde dat Bert uit Houten ging stoppen met het fietsen. “Geef me een week.”
Bert is sinds 2010 al een fanatieke fietser op zijn racetandem, al was hij sommige jaren wat fanatieker dan anderen. “Ik heb er altijd veel plezier uit gehaald”, vertelt hij “Het is weer een ander soort bewegen, dan alleen wandelen met mijn blindengeleidehond.”
Toch staat de mooie racetandem van Bert – ‘zeker geen rommelbak maar echt mooi spul’ – al twee à tweeënhalf jaar in de schuur stof te vangen. “Je hebt natuurlijk wel piloten nodig (voorrijders, red.). Zij zijn uiteindelijk ook mijn ogen, gezien mijn visuele beperking.”
Alleen heeft Bert geen piloten op het moment. “Ook piloten stoppen er weleens mee, bijvoorbeeld door een verhuizing. Maar als je ze hebt, moet je ze koesteren.”
Racetandem verkopen
Het gebrek aan piloten bij Bert leidde hem ertoe de verkoop van zijn fietstandem te overwegen. Tijdens een gesprek met potentiële koper Richard, merkte Richard dat Bert wel de wil had om door te fietsen, maar simpelweg niet de mensen. Richard vertelt: “Bert had de moed eigenlijk al opgegeven. Hij was het zoeken zat. De tandem stond al veel te lang stil en daarom wilde hij hem verkopen.”
Bert: “Het is niet zo makkelijk iemand te vinden. Het is ook echt een sportfiets, hè. Fietskleding en een beetje trainen horen daar allemaal bij. Met zo’n tandem ga je niet op je gemakje de stad bekijken, bijvoorbeeld.”
Richard herkent zich in het verhaal van Bert. “Ik heb in een vergelijkbare situatie gezeten”, vertelt hij. “Ik heb er toen alles aan gedaan om mensen te vinden in mijn regio. Ik ben zelfs op de radio en lokale tv geweest om oproepen te doen. Daarom wilde ik Bert graag helpen. Er moeten toch genoeg (gepensioneerde) sportievelingen zijn die best met hem willen fietsen?”
Anders dan een sportschool
Toegegeven, ook Bert blaast zijn fietspassie graag nieuw leven in, vertelt hij. “Sportscholen trekken me niet. Bovendien is het ook niet zo eenvoudig om daar tussen te komen met een visuele beperking. Je moet wel een beetje geaccepteerd worden. Met zo’n grote fiets val je op en racefietsers zijn vaak ook een beetje op zichzelf.”
Bert had eerder ook al gezocht naar nieuwe piloten. Zo klopte hij aan bij de Fietsersbond en deed daar een oproepje. En ook bij de mensen in zijn omgeving werpt hij zijn vraag weleens op. Helaas tot dusver nog zonder resultaat. Daarom schoot Richard in actie.
Heeft Bert nog specifieke profieleisen voor een potentiële mede-tandemfietser? “Haha, nee hoor. Man of vrouw, dat maakt niet zoveel uit. Als iemand het leuk vindt om te doen: welkom! Dan kunnen we in het voorjaar weer lekker aan de slag met het mooie weer. Al moet er natuurlijk wel een beetje een klik zijn.”
Klik
En die klik bedoelt Bert vrij letterlijk. “Technisch moet het fietsen ook gewoon een beetje werken. Op een gegeven moment moet het gewoon een goed aanvoelen, niet te geforceerd. De piloot moet ook best veel dingen tegelijk doen op zo’n fiets.”
En natuurlijk speelt het sociale aspect ook mee, stelt Bert. “Je hoeft geen dagboek met elkaar te bespreken, maar zoals elk ander sportmaatje bouw je automatisch toch een band op samen. Dat sociale aspect is mooi meegenomen.”
Uitproberen
Stel nu dat iemand twijfelt of het iets voor hem/haar is, moet diegene zich dan alsnog opgeven? “In het echte leven zeg ik vaak: bij twijfel niet doen”, aldus Bert grappend. “Maar in dit geval zou ik zeggen: je kunt het altijd proberen. En als het na twee keer samen fietsen technisch niet helemaal klikt, dan is dat alleen maar leerzaam.”
Foto: Bert Kuitems
