LOPIK – De weken na het WK Allround waren gevuld met clinics, sponsorafspraken en zijn contractverlenging. Nu heeft Stijn van de Bunt eindelijk tijd om met vrienden af te spreken. Dan gaat het niet alleen maar over schaatsen. En kan hij laten bezinken wat er nu eigenlijk allemaal is gebeurd. “Soms werd me aangepraat alsof ik dé hoop was. Ik vond het lastig om die verantwoordelijkheid te dragen.”

Deel 2 van een tweeluik: lees hier deel 1.

De Spelen: dat is something else. “De hoeveelheid media die er staat, vooral uit andere landen, is wel echt heel bizar. De grootte van camera’s rond de baan, de drone die rondvliegt. Alles is in het Olympische thema aangekleed. Dat geeft het wel een heel speciale lading.”

De busrit van het Olympische dorp naar de baan duurde zo’n drie kwartier. Die rit naar zijn 5 kilometerrace, “die was niet leuk”. “Dan ga je ineens denken: wat als ik ga inrijden en het gaat niet goed? Dan moet ik een hele tijd wachten en opnieuw opwarmen met de gedachte dat het net niet lekker ging. Dus daar was ik heel zenuwachtig voor.”

Tegen de NOS zei hij dat hij het liefst had willen omkeren. Afleiding zocht hij in zijn telefoon en in muziek. Fleetwood Mac sleepte hem er doorheen. Toen hij het ijs opstapte en het goed ging, waren de zenuwen meteen weg. Die les neemt hij mee uit deze Spelen. “Achteraf was dat onnodig. Ik weet nu dat ik er altijd op kan vertrouwen dat het uiteindelijk wel goed komt.”

Veel over je heen
De ploegenachtervolging staat ‘niet op het lijstje van leuke momenten’. “Ik kreeg veel over me heen daarna. Dat was niet helemaal nodig, denk ik.” Tim Prins miste de Spelen op negen honderdsten, dus Marcel Bosker ging in plaats van hem mee. Bosker werd uiteindelijk niet opgesteld. “Dan werd er gevraagd: hoe zal Tim Prins hiernaar kijken? Je staat daar al niet echt blij, dan vind ik het niet echt eerlijk dat die vraag aan ons gesteld wordt.”

‘Legend’ Koen Verweij
Van de Bunt sloot de Spelen af met een hoogtepunt: de gouden medaille voor Jorrit Bergsma op de massastart, waar Van de Bunt een belangrijk aandeel in had. Van de Bunt begon in 2013 met schaatsen: dat was een jaar voordat Jorrit Bergsma zijn eerste olympische gouden medaille won. Van de Bunt was toen 9, Bergsma 28. In Milaan stonden ze samen aan de start. “Dat was wel heel bijzonder”, vindt Van de Bunt.

In zijn eerste schaatsjaren was hij ook fan van Koen Verweij, medaillewinnaar in 2014. “Hij was met een clubje ‘legends’ in Milaan, Sven (Kramer, red.) was er ook. Koen is als enige een dag lange gebleven om bij mijn 5 kilometer te kijken. Na de wedstrijd appte hij me. Dat was voor mij superleuk”, vertelt Van de Bunt.

“Het komt allemaal heel snel en heel vroeg”, zegt Van de Bunt. Hij weet dat hij tot 2030 zal schaatsen voor Team X20 Badkamers. Met die ploeg werkt hij toe naar de volgende Spelen. Maar nu eerst: rust. “Met vrienden afspreken geeft heel veel rust. En veel slapen.”

Lees ook wat we eerder schreven over Stijn van de Bunt.

Foto: TeamNL