NIEUWEGEIN – Wat begon met benauwdheid en hoesten, veranderde binnen enkele dagen in een diagnose die het leven van de Utrechtse Julian Mensies (35) volledig op zijn kop zette. De Utrechter bleek non-hodgkin lymfeklierkanker te hebben en onderging zes chemobehandelingen in het St. Antonius ziekenhuis in Nieuwegein. Over die periode schreef hij het boek ‘34 en Kanker’.
Tijdens zijn eerste chemobehandeling begon Mensies zijn ervaringen op papier te zetten. In eerste instantie deed hij dat als dagboek, om zijn gedachten te ordenen. Ook wilde hij iets achterlaten voor zijn toen anderhalf jaar oude dochter, mocht het behandeltraject anders aflopen dan gehoopt. Uiteindelijk groeiden die aantekeningen uit tot een boek
Lang twijfelde hij of hij zijn verhaal wel wilde delen. “Het is toch een heel persoonlijk verhaal. Het geeft echt een inkijk in hoe het thuis ons gezin, maar ook hoe het mij in het ziekenhuis verging,” vertelt Mensies. Toch besloot hij enkele maanden na zijn laatste chemokuur zijn ervaringen openbaar te maken. “Mensen weten wel wat chemo is, maar kennen niet het verhaal erachter. Ik wil dat lotgenoten en naasten er steun en herkenning in kunnen vinden.”
Geen nummer
Mensies kijkt met een goed gevoel terug op zijn behandeling in het St. Antonius ziekenhuis. “Hoewel de aanleiding dat ik in het St. Antonius Ziekenhuis werd opgenomen niet leuk was, voelde het voor mij als een tweede thuis”, vertelt hij. “Ik werd vanaf het eerste moment met mijn voornaam aangesproken en voelde mij geen nummer.”
Volgens hem maakte juist de persoonlijke benadering van artsen en verpleegkundigen een groot verschil tijdens de intensieve behandelingen. “Het personeel was verzorgend, aardig en begripvol”, aldus Mensies. “Ze ondersteunden mij goed tijdens mijn chemo’s en bij hen kon ik altijd mijn verhaal kwijt.”
De chemotherapie bestond uit periodes van vijf dagen, 24 uur per dag aan een infuus, gevolgd door twee weken herstel. Na zes behandelingen bleek de tumor van negen centimeter verdwenen. Wel is er nog activiteit zichtbaar op scans, waardoor volledige zekerheid over de toekomst ontbreekt. Inmiddels is het ruim een jaar geleden dat hij zijn laatste chemokuur kreeg en is de kans op terugkeer van de ziekte kleiner geworden.
Deel opbrengst voor onderzoek
Met zijn boek wil Mensies niet alleen anderen helpen, maar ook iets terugdoen voor het ziekenhuis waar hij werd behandeld. Daarom gaat een deel van de opbrengst naar het St. Antonius Onderzoeksfonds. “Hiermee wil ik wat terugdoen voor het ziekenhuis waar ik ben behandeld en de patiënten die ik daar sprak,” zegt hij. “Met mijn bijdrage hoop ik een steentje bij te dragen aan onderzoek en behandelingen tegen kanker.”
