Hallo Jacqueline!

Afgelopen week waren de gemeenteraadsverkiezingen weer aan de beurt. Ik zeg wel “weer”, maar voor mij als broekkie was het de eerste keer dat ik mocht stemmen. Toen ik om mij heen vroeg waar anderen op gingen stemmen, merkte ik dat het veel Gen Z-ers eigenlijk niet zo interesseert.

Na landelijke verkiezingen lijkt het “grote werk” voor ons gedaan. Dus minder reden om nog een keer te stemmen. Want eerlijk is eerlijk: de onderwerpen die daar worden besproken spreken jongeren vaak niet direct aan (tenminste: ik maak me minder zorgen over het lokale zwembad).

Zo was ik laatst bij een open debat in Den Haag. Daar vertelde Ivar Lingen van Omroep West dat ze tegenwoordig influencers inzetten om explainervideo’s te maken, met als doel jongeren beter te bereiken en te betrekken bij de lokale politiek. Dit leidde tot een interessante discussie: kun je influencers eigenlijk ook als journalisten beschouwen? Zeker iets om over na te denken.

Wat wel duidelijk is, is dat er steeds meer een poging wordt gedaan binnen de politiek om jongeren te betrekken bij de gemeenteraadsverkiezingen. Zo zie je bijvoorbeeld dat lokale studentenpartijen zich verkiesbaar stellen en pleiten voor meer voorzieningen voor jongeren, al wordt dat soms wat luchtig vertaald naar “meer gelegenheden om te zuipen…… cheers!”

Tegelijkertijd zit daar ook een keerzijde aan. Hoewel online platforms helpen om jongeren te bereiken, wordt er ook veel desinformatie via sociale media verspreid. Dat maakt het juist lastiger om een goed geïnformeerde keuze te maken.

Dat roept bij mij de vraag op: waren jongeren vroeger eigenlijk meer betrokken bij de gemeenteraadsverkiezingen? En hoe ging dat er toen aan toe? 😉

Groetjes,
Bo

Beste Bo,

Eerlijk gezegd kan ik me ook niet herinneren dat leeftijdsgenoten vroeger erg betrokken waren bij de gemeentepolitiek. Toch werd juist in 1986 een buitengewoon hoge opkomst (73,2 procent) gemeten, zag ik.
Veel jongeren om me heen waren meer begaan met de landelijke- en wereldpolitiek. Dus in die zin zie ik wel een parallel met nu.

Gelukkig waren er nog geen sociale media. Want ondanks dat er zeer goede influencers zijn en sommigen zeker voor onderzoeksjournalisten door kunnen gaan; ik maak me zorgen over het fake news dat hun enge collega’s verspreiden.

Ik hoorde een autocraat in een interview zeggen dat “de nieuwe oorlogen digitaal zijn.” Via social media dragen regimes als dat van hem bij aan polarisatie, het verkiezen van partijen met foute denkbeelden en in sommige gevallen zelfs burgeroorlogen.

Dus ik zou Gen Z willen oproepen om kritisch te blijven en te onderzoeken of gepresenteerde ‘feiten’ kloppen. Jij doet dat als verslaggever natuurlijk Maar ik schrik soms als ik -van nabij- meemaak welke complottheorieën er als waarheid worden gepresenteerd.

Onze sekse heeft in de vorige eeuw hard gevochten voor stemrecht, dus laten we er (vanaf nu?) ook op lokaal niveau gebruik van maken.
Ik stem tegenwoordig altijd tijdens de gemeenteraadsverkiezingen; de gevolgen van verkeerde partijen aan de macht merk je namelijk in je directe omgeving. Hoe gaat jouw gemeente om met jeugdzorg, de aanleg van bomen en wegen, veiligheid, het bouwen van huizen; allemaal zaken die belangrijk zijn voor Gen Z. En voor Gen X trouwens.

Hartelijke groet,
Jacqueline