Hi Bo,

Vandaag stond op de voorpagina van de Volkskrant een artikel over de sluiting van clubs en discotheken in grote steden als Berlijn, Londen en Amsterdam. GenZ gooit namelijk – aldus de tekst – minder dan vorige generaties de voetjes van de vloer. Er stonden ook mogelijke verklaringen bij: GenZ houdt zich meer bezig met gezondheid en ze flirt via datingapps in plaats van op de dansvloer. Ook wonen GenZ-ers als gevolg van de huizencrisis nog thuis en dat maakt ‘s nachts beneveld naar binnen schommelen een risico voor duurzaam onderdak.

Dat was vroeger wel anders. Ik heb vaak tot in de kleine uurtjes op de dansvloer gestaan. Er ontstonden vriendschappen, verkeringen en de dansvloer was een mooi platform voor vrije expressie. Ik had een goede vriend die zich John Travolta in Saturday Night Fever waande en gedurfde lichaamsbewegingen liet zien. De eerste keer dat ik de IT (Amsterdamse discotheek, red.) bezocht was ik zwaar onder de indruk van de dansers die op het podium stonden en een show gaven. Op tv keek je naar TopPop met Penney de Jager, een soort dansende Kate Bush en Count Down.

Nu geven jongeren bedragen aan festivals of concerten uit, waarvan je steil achterover slaat. Een fractie van die bedragen diende vroeger voor de bus en entree van de disco. En dan hadden we ook echt een leuke avond.

We begonnen met een drankje thuis en togen rond een uur of half elf richting de stad. Na de disco kwam de house en rond een uur of drie/vier werd iedereen bezweet de deur uit geveegd.

Nu is er een koffie-cultuur. Ik hoor jonge vrouwen vaker over high tea dan los gaan op Relight my fire.

Herken je dit, dansen jullie inderdaad minder graag of dansen wel, maar ergens waar wij het niet kunnen zien. En mis je het niet? Ben benieuwd.

Hartelijke groet,
Jacqueline

Hi Jacqueline!

John Travolta ken ik natuurlijk wel van Grease. Toen ik de oude klassieker laatst met een vriendin keek (als aanrader van haar moeder), waren we meteen verkocht. Ook sprak de verboden liefde die zich daarin afspeelt tussen John Travolta en Olivia Newton-John ons aan. Dat is wel even wat anders dan elkaar leren kennen via Tinderdates.

Vroeger was het misschien vanzelfsprekender om echt te dansen op de dansvloer. Ik sprak met mijn opa en oma (die komen natuurlijk uit de eerste lichting van de babyboomers, decennia geleden): zij vertelden dat ze elke week gingen dansen. En dan echt dansen. Zo hebben mijn opa en oma elkaar ook leren kennen: op de dansvloer als danspartners.

We houden ons wel bezig met andere dingen, zoals een Hyrox, een marathon, datingapps of gewoon lekker het terrasje op. Ik ken inderdaad mensen die niet zoveel affiniteit hebben met uitgaan, maar er zijn er genoeg in mijn omgeving die dat nog wel leuk vinden.

Nu moet ik wel zeggen dat ze het voor jongeren ook niet makkelijk maken. Bijna alle 16+-clubs zijn weg. Het meeste is nu zelfs 21+. En de bewakers worden er alleen maar strenger op. De opties zijn voor mij vaak beperkt. De leeftijd voor drinken en roken wordt alleen maar verhoogd. Het halen van sigaretten is lang niet meer zo makkelijk als vroeger. Jongeren moeten zich dus met andere dingen bezighouden.

Ik kan me herinneren dat ik rond mijn vijftiende voor het eerst begon met drinken met vriendinnen. Dat deden we dan altijd thuis. Rond mijn zestiende ging ik met oudere vrienden mee die wel binnenkwamen, in de hoop dat ik ook binnenkwam. Hier en daar waagde je dan nog een poging om onder de hekken door te kruipen, maar vaak werd ik er al snel uit gebonjourd en eindigde de avond vroeg.

Daarnaast moet ik zeggen dat ik uitgaan inmiddels vooral leuk vind omdat je (in het kleine Zwolle) vaak iedereen snel tegenkomt in die ene straat waar drie clubs staan. Wel denk ik dat de aanloop naar uitgaan degelijk anders is geworden. Vroeger danste je uren (zo kom je goed aan je stappen). Nu drink je wat op het terras of thuis (omdat een terras ook vrij duur is) en ga je rond een uur of twaalf, half één naar de club. Meestal kom ik dan rond drie à vier uur thuis.

Zelf hou ik wel van een dansje, maar meestal staat iedereen er vrij stijf bij. Dat is nog wel eens jammer, maar het weerhoudt me niet van mijn eigen plezier.

De tijden veranderen, maar uitgaan en een dansje doen is en blijft nog steeds bestaan!

Groetjes!