HOUTEN – Het is in Houten een bewogen en veelbesproken onderwerp: vluchtelingenopvang. Met name de gesprekken over een mogelijk AZC in Houten maken veel los. Het perspectief van de vluchtelingen die naar Nederland komen, krijgt daarin niet altijd genoeg aandacht. Mirvat heeft als vluchteling in meerdere AZC’s gezeten voordat ze een verblijfsstatus kreeg en in Houten mocht komen wonen.
“Toen ik in Syrië woonde, vielen er constant bommen. Ik moest op sommige dagen wel vier keer verhuizen om veilig onderdak te hebben.” Mirvat zag geen mogelijkheid nog langer in Syrië te blijven, ook al had ze daar een eigen apotheek. “Als ik zou blijven, ging ik dood. Ik ben in mijn eentje met het vliegtuig naar Turkije vertrokken. Vanuit Turkije ben ik met een boot, een auto, en trein en zelfs een groot stuk lopend verder gegaan.” In 2015 kwam Mirvat in Nederland aan en werd opgevangen in sporthal De Wetering in Houten.
Hierna begon voor Mirvat een lange procedure voor een asielaanvraag. “Ik heb 16 maanden moeten wachten voordat mijn aanvraag goedgekeurd werd. In die periode moest ik maandelijks verhuizen naar een ander AZC. In januari 2017 kreeg ik een brief van de burgemeester dat ik weer terug kon komen in Houten.”
In Houten wachtte Mirvat een warm onthaal. “Ik heb ontzettend lieve buren die me in het begin heel veel hebben geholpen. Ik kreeg van alles aangeboden, van nieuwe kleren tot verse soep.”
Ondertussen woont Mirvat met haar man en kinderen (die later mochten overkomen) al bijna tien jaar in Houten. Ze werkt al een aantal jaren als tandartsassistente. “Ik voel me hier thuis, het is een veilige en rustige buurt. Ik ben erg blij dat mijn kinderen hier zelf naar school kunnen, zonder dat ik me zorgen hoef te maken.” Of ze nog terug naar Syrië wil? “Ja. Het is alleen heel lastig, het is nog helemaal niet overal veilig daar en we hebben niets meer.”
Zelf voelt Mirvat zich veilig in Houten. “Dat is zo omdat ik hier nu al lang woon. Ik spreek Nederlands, ik ken de mensen hier en zij kennen mij. Als ik nu als vluchteling zou aankomen weet ik niet of ik me nog wel veilig zou voelen.” Dat komt omdat er veel spanning is over de opvang van vluchtelingen.
Nu ze in Nederland woont, wil Mirvat zich inzetten voor andere vluchtelingen. Ze hoopt daarom dat haar mede-Houtenaren stilstaan bij de omstandigheden van asielzoekers die zijn gevlucht uit een ander land. “Ik snap dat het voor mensen lastig is als er hier een opvang komt, maar ik hoop dat ze ook zien hoe moeilijk het is voor vluchtelingen. Zij hebben geen keus, het liefst waren zij nooit in deze situatie beland.” Sommige Houtenaren maken zich zorgen over hun veiligheid als er een AZC komt. Mirvat: “Er zijn inderdaad weleens asielzoekers die onrust veroorzaken, maar dat zijn echt maar een paar mensen. Het grootste deel is alleen op zoek naar een veilige plek om te leven.”
Foto: ter illustratie
