LOPIK – Waar ooit rijen appel- en perenbomen stonden, groeit sinds 2022 een levendig voedselbos vol biodiversiteit: Voedselbos Velics. Een groep enthousiaste vrijwilligers werkt elke woensdag- en vrijdagmiddag hard om de plek te veranderen in een duurzaam ecosysteem waarin biodiversiteit, voedselproductie en educatie samenkomen. “Dit project is een investering in de toekomst”, zegt co-beheerder Karin de Vries.
Stichting Duurzaam Lopikerwaard was de partij die met het idee voor een voedselbos in Lopik kwam. In samenwerking met ICSadviseurs werd een geschikt perceel gevonden, een oude appel- en perenboomgaard die plaats mocht maken voor iets nieuws. “ICS was op zoek naar een manier om lokaal CO₂ te compenseren. Toen ze van ons idee hoorden, ging het snel”, vertelt De Vries. Inmiddels is een groot deel van de boomgaard gerooid en vervangen door een divers scala aan bomen, struiken, noten en kruiden. Alle planten in het voedselbos zijn eetbaar of vervullen een essentiële functie binnen het ecosysteem. De voedselproductie en ecologisch herstel van de grond staan centraal.
Educatie als doelstelling
Een van de speerpunten waar Voedselbos Velics zich op richt, is educatie. Naast het productieve bos wordt er binnenkort gestart met de aanleg van een educatief deel. Dit aparte stuk grond moet ingericht worden met wandelpaden, themavakken en ruimte voor workshops en schoolbezoeken. “We willen aan jong en oud laten zien hoe voedsel op een andere manier verbouwd kan worden. Met respect voor de natuur,” benadrukt De Vries. Ook boeren zouden zich kunnen laten inspireren door de werkwijze van het voedselbos. “Als iedere boer een stukje voedselbos zou aanleggen, maken we samen een groot verschil.”
Persoonlijke missie
Voor Karin de Vries kent de inzet voor het voedselbos ook een persoonlijk motief. Na een burn-out was het de plek waar ze opnieuw richting vond. “Mijn motivatie komt voort uit het verlangen om iets goeds achter te laten voor de volgende generaties. Dit bos is daar een tastbaar voorbeeld van.” Het lange tijdsperspectief van het voedselbos is voor De Vries erg inspirerend: “Sommige bomen die we nu planten, geven pas over veertig jaar vruchten. Dat ga ik misschien niet eens meemaken, maar toch voelt het waardevol.”
Samen groeien
Wekelijks helpt een vaste pool van vrijwilligers mee tijdens de Groene Werkmiddagen die Voedselbos Velics organiseert. Er heerst een vrije sfeer en iedereen draagt naar eigen vermogen bij. “We doen het echt samen. En als het even wat minder gaat, groeit het bos gewoon rustig verder.” Volgens De Vries is geduld dan ook één van de belangrijkste dingen die je bij het voedselbos leert: “Je werkt samen met de natuur, niet tegen haar. Als je de natuur haar gang laat gaan, ontstaat er iets moois, dat heeft gewoon tijd nodig.”
Foto: Amanda Ankersmit
