LEKSTROOM REGIO – Niet elke vriendengroep heeft doelen in de vorm van de Mount Everest bewandelen. Wim Jacobs plus vier vrienden uit Houten hadden dat doel wel. Eind 2025 liepen de vijf 71-jarige Houtenaren de hoogste berg ter wereld, in Nepal.

“Je begint op 2800 meter hoog”, zegt Wim bescheiden. Op die hoogte zijn er nog nationale parken te vinden, vertelt Wim. Daar begonnen de sportieve vijf vrienden, Wim plus Hennie Derks, Anton Miltenburg, Fred van de Vecht en Jan van Bentum, aan de tocht op 15 november 2025. Met een hoofdgids, een assistentgids en drie bagagedragers.

Eigenlijk begon het al eerder. Al jaren beklimt de vriendengroep van de Houtense Alpinisten Club verschillende bergen door heel Europa. “Dat waren zulke mooie ervaringen, dat we die wandelingen elk jaar gingen doen. Maar we worden nu langzaam ouder.” De mannen zijn allemaal van 1954, maar dat heeft hen bij deze reis niet tegengehouden. “We dachten: misschien is het leuk om nog eens te wandelen rondom bergen van 8000 meter.” De Mount Everest is 8.840 meter hoog.

‘Nergens gevaarlijk’
“Ik denk echt dat iedereen het kan lopen”, zegt Wim, “mits ze een goede conditie hebben. We hebben echt heel veel getraind.” De route blijkt namelijk niet vol te zitten met gletsjers, oneffenheden of grote hoogteverschillen. De route is eigenlijk gewoon heel breed, het is nergens gevaarlijk en er zijn geen gekke rotsen.”

Het idee voor de wandeltocht werd concreet toen Wim op sociale media, ondergedompeld in een algoritme vol bergwandeltochtvideo’s, een aangeboden wandeltocht naar Mount Everest voorbij zag komen. “Momo Trekking promootte een 17-daagse reis, waarbij alles geregeld werd. Dat leek ons wel wat.”

Hoogtepilletjes
En hoewel de mannen op veel manieren werden ontzorgd door de reisbegeleiding, ging niet alles zonder slag of stoot. “We kwamen mensen op de route tegen die echt ziek werden van de hoogte. Ze hadden last van barstende hoofdpijn of moesten spugen.”

Gelukkig troffen de Houtenaren onderweg toevallig een Nederlandse arts in opleiding. “Hij deed zijn masteronderzoek naar hoogteziektes en adviseerde Diamox, een middel tegen hoogteziekte. Dat bleek echt te werken. Geen van ons heeft tijdens de reis uiteindelijk last gehad van de hoogte.” Qua gezondheid gingen eigenlijk alles goed, vertelt Wim. “Wel hebben twee mannen nog twee onderbroeken moeten achterlaten, zij kregen last van diarree, daar lachen we nu achteraf nog om.”

Ademproblemen
Wel hadden alle vijf de mannen last van ademproblemen. Soms schiet je hartslag ineens omhoog van de hoogtemeters. “Steeds moet je acclimatiseren op de nieuw aangekomen hoogte. Soms wordt ademhalen dan heel moeilijk, we worden ook oud. Je slaapt lastig, mede door de vrieskou. We zaten zelfs aan het ontbijt met onze wollen jassen aan, die van de reisorganisatie waren.”

Onderweg tijdens de meerdaagse reis genoten de mannen volop van de cultuur en het land Nepal. “Het land is zo anders dan dat we hier gewend zijn. De dorpsbewoners verkochten van alles en onze gidsen waren de perfecte obers als we gingen uiteten, maar ook als gidsen deden ze het goed. We werden twee weken lang echt goed verzorgd. Het is heel bijzonder om hoger te komen: daar zijn geen auto’s of andere motorvoertuigen. Alleen beesten die al het zware vervoeren, samen met de dorpsbewoners.”

En opnieuw
In totaal hebben de mannen 14 dagen gewandeld. Na acht dagen waren ze op het hoogste punt van 5369 meter hoog, naar het basiskamp, daarna volgden er wat hoogteafwisselingen. “Alleen de echte, gevaarlijke klimmers gaan hoger. Maar dit was al een enorm avontuur. Als je nog iets bijzonders wil meemaken: ga er naartoe”, zegt Wim. “Ga gewoon”, benadrukt Wim nogmaals. “Wandelen kan iedereen!”

En gaan de mannen toch nog eens op pad, ondanks de leeftijd? “We zijn nu weer aangestoken, al genieten we nog enorm na. Misschien is Peru, Scandinavië, IJsland of de Pyreneeën de volgende bestemming.”

Beeld: Wim Jacobs